من ديوانه!
من ميخوام اين باور غلط اجتماع رو که هرکسي به روانپزشک يا روانکاو مراجعه کنه ديوونه است رو اصلاح کنم. من ميخوام توي يک حرکت انتحاري نشون بدم که بايد به فکر سلامت روح و روان خود بود. من ميخوام به همه بگم که من ديوونه نيستم ولي يک نفر روانکاو يا روانپزشک به من مشاوره ميده. من ميخوام ثابت کنم که خود روانشناسها رواني و روانپزشکان ديوانه نيستن.
اين باور غلط که فقط رواني ها به روانکاو و روانپزشک مراجعه ميکنن از اونجا نشأت ميگيره که مردم اينقدر به بهداشت روحي خودشون بي اعتنان که ميذارن کار از کار بگذره اونوقت شايد اين حقارت! رو به خودشون بخرن و يک لقمه نون و بوقلموني واسه اين تحصيلکردگان محترم سبب بشن. البته اينم وقتي تحقق ميگيره که اطرافيان از دستشون ذله ميشن و يک مهر ديوانگي روي پيشونيش ميزنند.
بايد به فکر روح و روان خود بود. اين رو همه ادعاي دونستنش رو دارند ولي فقط تو همين حد که فقط به فکرش بود فقط حرفشو زد ولي عمل کردن بهش صفر.
من ديوانه نيستم ولي با اين کارهايي که ميخوام بکنم همه فکر ميکنن که من ديوانه ام. من واسه اثبات اين مطلب هم ميرم پيش روانپزشک تا سند عدم ديوانگيم رو امضاء کنه در اين صورت هم مردم خواهند گفت روانپزشک عجب ديوانه اي بوده که با اين طرز تفکر تو يه همچين نظري داشته.
نه خير. نه من ديوانه ام نه روانپزشکان نه روانکاوها. هر کي اينجوري فکر کنه ديوانه است. اين ملت ديوانه اند. ديوانه اند که افرادي رو که مخالفشون فکر ميکنند ديوانه ميپندارند. آنها تاب تحمل ديدن افرادي با تفکر هاي عجيب رو ندارند آنها حتي به مني که ميخوام برم پيش روانپزشک ميگن ديوونه حالا بيا به اونها ثابت کن که اگه ديوونه بودم پيشش نميرفتم که! اينقدر سالمم که ميفهمم بايد برم پيش روانپزشک. من با اين کارم به همه ثابت ميکنم که ديوانه نيستم! حتي اگه بستريم کنن تا اين باور رو از ذهنم پاک کنند که ديوانه نيستم که محتاج روانکاو و روانشناس و روانپزشک و ... نيستم. ولي اونها فکر کردند من اينقدر ديوانه ام که حرفشونو باور ميکنم! آخه يه آدم سالم پيدا نميشه که بهشون بفهمونه اگه من ديوانه نيستم پس چرا بستريم ميکنن؟ چرا با قرص و دوا ميخوان عدم ديوانگيم رو ثابت کنند؟ حالا من اينو ميخوام بگم که ديوونه کيه؟ مني که ديوانه نيستم و ميخوام برم پيش روانپزشک يا مردمي که ميگن ديوونه نيستي و برو پيش روانپزشک. اونها اينجوري ميگن که فقط ديوونه ها نبايد برن پيش روانپزشک! باز جاي شکرش باقيه که اونها اين مطلب رو فهميدن.
اين باور غلط که فقط رواني ها به روانکاو و روانپزشک مراجعه ميکنن از اونجا نشأت ميگيره که مردم اينقدر به بهداشت روحي خودشون بي اعتنان که ميذارن کار از کار بگذره اونوقت شايد اين حقارت! رو به خودشون بخرن و يک لقمه نون و بوقلموني واسه اين تحصيلکردگان محترم سبب بشن. البته اينم وقتي تحقق ميگيره که اطرافيان از دستشون ذله ميشن و يک مهر ديوانگي روي پيشونيش ميزنند.
بايد به فکر روح و روان خود بود. اين رو همه ادعاي دونستنش رو دارند ولي فقط تو همين حد که فقط به فکرش بود فقط حرفشو زد ولي عمل کردن بهش صفر.
من ديوانه نيستم ولي با اين کارهايي که ميخوام بکنم همه فکر ميکنن که من ديوانه ام. من واسه اثبات اين مطلب هم ميرم پيش روانپزشک تا سند عدم ديوانگيم رو امضاء کنه در اين صورت هم مردم خواهند گفت روانپزشک عجب ديوانه اي بوده که با اين طرز تفکر تو يه همچين نظري داشته.
نه خير. نه من ديوانه ام نه روانپزشکان نه روانکاوها. هر کي اينجوري فکر کنه ديوانه است. اين ملت ديوانه اند. ديوانه اند که افرادي رو که مخالفشون فکر ميکنند ديوانه ميپندارند. آنها تاب تحمل ديدن افرادي با تفکر هاي عجيب رو ندارند آنها حتي به مني که ميخوام برم پيش روانپزشک ميگن ديوونه حالا بيا به اونها ثابت کن که اگه ديوونه بودم پيشش نميرفتم که! اينقدر سالمم که ميفهمم بايد برم پيش روانپزشک. من با اين کارم به همه ثابت ميکنم که ديوانه نيستم! حتي اگه بستريم کنن تا اين باور رو از ذهنم پاک کنند که ديوانه نيستم که محتاج روانکاو و روانشناس و روانپزشک و ... نيستم. ولي اونها فکر کردند من اينقدر ديوانه ام که حرفشونو باور ميکنم! آخه يه آدم سالم پيدا نميشه که بهشون بفهمونه اگه من ديوانه نيستم پس چرا بستريم ميکنن؟ چرا با قرص و دوا ميخوان عدم ديوانگيم رو ثابت کنند؟ حالا من اينو ميخوام بگم که ديوونه کيه؟ مني که ديوانه نيستم و ميخوام برم پيش روانپزشک يا مردمي که ميگن ديوونه نيستي و برو پيش روانپزشک. اونها اينجوري ميگن که فقط ديوونه ها نبايد برن پيش روانپزشک! باز جاي شکرش باقيه که اونها اين مطلب رو فهميدن.
نظرات