كاوه مرادي از اون پسرهاي نيك روزگار از اون شيرازيهايي كه با حافظ بزرگ شدن از اون كساييه كه تا بخوام راجع به مسائل مختلف خودمو قانع كنم ميتونم باهاش مطرح كنم. شعرم خوب ميگه اين شعرشو خيلي دوست دارم انگار كه از زبون خود من گفته
گفتم كه من از هستي و مستي گله دارم
آنجا كه به هستي ببرم رونق مستي گله دارم
گفتا كه بگو درد دلت با همه عالم
گفتم كه من از عالم و هستي گله دارم
گفتا كه چراغيست كه جادوش چنان است
گفتم كه من از ديو پرستي گله دارم
گفتا كه خطوط قدما چاره كار است
گفتم كه من از كهنه پرستي گله دارم
گفتا كه فلني صده ها پيش چنين گفت
گفتم كه من از مرده پرستي گله دارم
گفتا كه بيا و به ثنا چاكر او باش
گفتم كه من از غير پرستي گله دارم
گفتا كه به كعبه شو و از گبر بپرهيز
گفتم كه من از حجم پرستي گله دارم
گفتا كه اين حجم نه آن حجم حقيقيست
گفتم كه من از بعد پرستي گله دارم
گفتا كه بود اشك چراغ شب پاييز
گفتم كه من از گريه پرستي گله دارم
گفتا كه به خاطر بسپار اينهمه محنت
گفتم كه من از كينه پرستي گله دارم
گفتا كه به مي راه جنون پيشه كن اي جان
گفتم كه من از باده پرستي گله دارم
گفتا كه چسان سينه زنم درد تو را من ؟
گفتم كه من از سينه زني ، دردپرستي گله دارم

نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

آخه چرا میپرسی چه مرگمه؟

تصویر
منی که خسته و تنها، یه گوشه اینجا نشستم  با کلی فکر و خیال تو خودم غوطه ورم  تو نپرس از من که من به کجا رسیده ام  به که دل ببسته ام، ز که دل بریده ام  آخه جایی نداره، خودتم خوب میدونی  جوابش واضح و روشن تو چشام داد میزنه
بیشتر بخوانيد

چرا نداره اینجا ایرانه دیگه

چندین ماه از کار و زندگی موندن و تمرین کردن چندین میلیون خرج کردن چندین روز دوندگی برای کسب مجوز، آخرش که چی؟ دل مردم رو شادکردن مگه چه گناهی داره؟ تازه هیچ سر و صدایی هم نداشت، نه تو بوق و کرنا شد نه خیلی روش مانور داده شد ولی با این حال همه بلیطها فروخته شد ولی 2 روز مونده به کنسرت مدیر سالنی که اجاره شده بود طی تماسی تهدید شدنش به مرگ را اعلام میکنه و تمام مسائلی که بالا گفته شد رو هوا! البته خوب وزارت ارشاد خیلی کار بزری کرد که مجوز رو تا آخرین لحظه لغو نکرد و تهدید به مرگ شدن آقای مدیر سالن هم همچون یک مسئله عادی شنیده شد و همه در جواب این سوال که آخه چرا و به چه دلیل میشنیدن خوب ایرانه دیگه! ای ایران ای خاکت سرچشم هنر! ای خاکت بر سر همه ضد هنر
بیشتر بخوانيد

گذر عمر

گذر عمر چه زود ما کودکيها را سفر کرديم سر زنگ و کلاس ِ درس، چه آتشها به پا کرديم؟ در اين دوران، چه دوستيها بنا کرديم چه بازيها و ورزشها چه آشتيها پس از قهرها... دلم تـنگه براي بچگيها مون ـــ . چه حيف، حتي جواني را گذر کرديم چه دلهايي که بستيم و به اميدش فنا گشتيم چه عشقهايي که سوزانديم و دلها را ز خود رانديم هدر رفتيم، هدر داديم ... . بسي دوستان سفر کردند رهايي را وطن گفتند بسي ديگر براي زندگی با يار خانهءي عشقی بنا کردند . به چه روزي اميد بستيم؟! ز چه روزي گذر کرديم؟! به جز چند خاطرات خوش دگر کسب چه ها کرديم؟! . چه سود از عمر بي حاصل چه سود از اين دل عاشق June 06, 2008
بیشتر بخوانيد