خوب بازم با كلي تاخير ميخوام يه چيزى بنويسم! نميدونم تا حالا كسي يه همچين وبلاگي ديده يا نه! اين شايد ماهنامه باشه! يا بهتره بگم گاه نامه! بگذريم... نوشته قبلي رو وقتي نوشتم كه هنوز فرهاد زنده بود!!! روحش شاد!!! نميدونم! حس خوبي نبود! ... اينكه يه روز بفهمي تاثيرگذارترين خواننده ات مريضه! بعدش تا بياي باهاش درد دل كني! به خيال باطل و محال جواب دادنش mail box ت رو چك كني.. ببيني همه دارن از مرده اش حرف ميزنن!!! از خودم پرسيدم اگه ديروز اين نامه رو واشس نمينوشتم ء ممكن بود الان زنده بود! من صداش ء طرز خوندنش و شعرهايي رو كه ميخوند خيلي دوست داشتم! ...فقط اي كاش به قول سعيد راد به خودش رحم ميكرد!....بالاخره در شنهاي تابستان زندگي را بدرورد گفت!....و شايد تولدي ديگر براي آوازهايش!
آخه چرا میپرسی چه مرگمه؟
منی که خسته و تنها، یه گوشه اینجا نشستم با کلی فکر و خیال تو خودم غوطه ورم تو نپرس از من که من به کجا رسیده ام به که دل ببسته ام، ز که دل بریده ام آخه جایی نداره، خودتم خوب میدونی جوابش واضح و روشن تو چشام داد میزنه
نظرات