بچه كه بودم فكر ميكردم كلي استعداد شعر و شاعرى دارم خودم رو هم تو آينده يه مهندس راه و ساختمان شاعر ميديدم! از 9-10 سالگى هم شروع به شعر گفتنن كردم با اين تك بيتى كه :" گرچه شعر گفتن ز من دور است آشنا شدن با شعر زود است" همين روند ادامه داشت تا اينكه از 3-4 سال پيش دارم ميبينم كه خيليها احساس شاعر بودن بهشون دست ميده و انصافا بعضيهاشونم شعرهاىخيلى قشنگى ميگن ، ولى واى به حال روزى كه يه سرى افراد مدعى چرت و پرت به هم ميبافن و ميگن . واسه همين منم يه مدتيه اصرارى به نوشتم شعر ندارم چون ميترسم افراد ديگه نظرشون راجه به شعر من خيلي بدتر باشه . واسه همين بعضي وقتها كه ديگه هيچ كارى نداشته باشم و به عبارتى حس شعر گفتن باشه يه ورق كاغذ برميدارم و اونو سياه ميكنم ، اونم فقط واسه دل خودم . نميدونم ولى بعضيها ممكنه فكر كنن اين ، از خسيسيم باشه. مهم نيست .

نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

آخه چرا میپرسی چه مرگمه؟

تصویر
منی که خسته و تنها، یه گوشه اینجا نشستم  با کلی فکر و خیال تو خودم غوطه ورم  تو نپرس از من که من به کجا رسیده ام  به که دل ببسته ام، ز که دل بریده ام  آخه جایی نداره، خودتم خوب میدونی  جوابش واضح و روشن تو چشام داد میزنه
بیشتر بخوانيد

اون کیه

تصویر
اونی که خنده اش نمیشه از لبهاش جدا شه، اون تویی  اونی که گرمی دستاش، آروم جون منه، باز هم تویی  اونی که اگه نباشی، زندگیش آروم نگیره، اون منم  اونی که نگاش  نمیشه به چ شمات خیره نمونه، باز منم July 01, 2010
بیشتر بخوانيد

چرا نداره اینجا ایرانه دیگه

چندین ماه از کار و زندگی موندن و تمرین کردن چندین میلیون خرج کردن چندین روز دوندگی برای کسب مجوز، آخرش که چی؟ دل مردم رو شادکردن مگه چه گناهی داره؟ تازه هیچ سر و صدایی هم نداشت، نه تو بوق و کرنا شد نه خیلی روش مانور داده شد ولی با این حال همه بلیطها فروخته شد ولی 2 روز مونده به کنسرت مدیر سالنی که اجاره شده بود طی تماسی تهدید شدنش به مرگ را اعلام میکنه و تمام مسائلی که بالا گفته شد رو هوا! البته خوب وزارت ارشاد خیلی کار بزری کرد که مجوز رو تا آخرین لحظه لغو نکرد و تهدید به مرگ شدن آقای مدیر سالن هم همچون یک مسئله عادی شنیده شد و همه در جواب این سوال که آخه چرا و به چه دلیل میشنیدن خوب ایرانه دیگه! ای ایران ای خاکت سرچشم هنر! ای خاکت بر سر همه ضد هنر
بیشتر بخوانيد